Eκ βαθέων

ΕΥΔΟΚΙΜΟΣ ΤΣΟΛΑΚΙΔΗΣ. Ο ΔΑΣΚΑΛΟΣ, Ο ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ, Ο ΤΑΞΙΔΙΑΡΗΣ!
Άρθρο

ΕΥΔΟΚΙΜΟΣ ΤΣΟΛΑΚΙΔΗΣ. Ο ΔΑΣΚΑΛΟΣ, Ο ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ, Ο ΤΑΞΙΔΙΑΡΗΣ!

Από όταν ήμουν μικρό παιδί, οργάνωνα παραστάσεις στην πυλωτή της πολυκατοικίας μου. Μεγαλώνοντας και ταυτόχρονα με τις σπουδές μου, σκέφτηκα να τα παρατήσω και να γραφτώ σε μια δραματική σχολή. Το άφησα για αργότερα. Μετά από κάποια χρόνια ανακάλυψα το Θέατρο των Αλλαγών στο κέντρο της Αθήνας. Επέλεξα σαν πρώτο μάθημα τον αυτοσχεδιασμό. Καθηγητής ο...

O ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΜΠΟΡΑΚΟΥ
Άρθρο

O ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΜΠΟΡΑΚΟΥ

Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, μικρό κοριτσάκι ακόμα, τα Χριστούγεννα ήταν η γιορτή που αγαπούσα περισσότερο. Η γιορτή της λάμψης και του θεάματος. Μια γιορτή πασπαλισμένη με αστερόσκονη, που έδινε φως στην ψυχή μου και τη γέμιζε με αγάπη βαθιά και ικανοποίηση. Τα Χριστούγεννα πίστευα πως όλα μου τα όνειρα μπορούσαν να γίνουν...

ΚΑΛΑΝΤΑ ΑΠΟ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ. ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΚΑΝΕΙ ΛΑΟ;
Άρθρο

ΚΑΛΑΝΤΑ ΑΠΟ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ. ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΚΑΝΕΙ ΛΑΟ;

Ούσα δασκάλα στον Ελληνικό Παραδοσιακό Χορό είμαι χρόνια εξοικειωμένη με την ποικιλομορφία της ελληνικής παράδοσης. Παρόλα αυτά, πάντα καταφέρνει να με εκπλήσσει ευχάριστα.

Ο ΣΠΥΡΟΣ ΑΥΤΟΣ, ΔΕ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ ΣΗΜΕΡΑ
Άρθρο

Ο ΣΠΥΡΟΣ ΑΥΤΟΣ, ΔΕ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ ΣΗΜΕΡΑ

Σήμερα και κάθε σήμερα, ένας Σπύρος δε θα γιορτάσει. Ένας Σπύρος που δεν έφταιξε σε τίποτα κι όμως έμεινε μόνος. Ένας Σπύρος που πάντα τέτοια μέρα δε θα χει καλές αναμνήσεις να αναμοχλεύει στο κεφάλι του. Ένας νέος Σπύρος που έχει δυο μωρά παιδιά. Ένας Σπύρος που πάντα ήταν υπόδειγμα φίλου, συγγενή, παιδιού, συζύγου και...

DEPY’S GOALS PART 2
Άρθρο

DEPY’S GOALS PART 2

Πόσες φορές έχεις πει αυτό το ΜΗ στον εαυτό σου; Πόσες στιγμές, έχεις μετανιώσει για κάτι που έκανες και θεωρείς ότι αυτό ήταν κι η αιτία που έχασες κάποιον; Για το σεξ μιλάω. Γιατί άλλο;

TO ΜΠΑΛΑΚΙ ΤΟΥ ΤΕΝΝΙΣ
Άρθρο

TO ΜΠΑΛΑΚΙ ΤΟΥ ΤΕΝΝΙΣ

Το μπαλάκι του tennis είναι κάτω απ’ το τραπέζι της κουζίνας και κοιτάζει ντροπαλά προς το μέρος μου. Το κοιτάζω και νομίζω πως διαβάζω την σκέψη του. Ανυπομονεί να παίξει μαζί μου, αλλά δεν ξέρει πώς να το ζητήσει. Απλά περιμένει, «ίσως να είναι καλύτερα έτσι», σκέφτεται. Και με κοιτάζει στα κλεφτά μήπως μου τραβήξει...