ΦΑΙΔΡΟΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΔΙΝΕΙ ΖΩΗ ΣΤΗΝ ΚΙΝΗΣΗ ΜΑΣ

ΦΑΙΔΡΟΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΔΙΝΕΙ ΖΩΗ ΣΤΗΝ ΚΙΝΗΣΗ ΜΑΣ

Τον βρήκα στο Facebook. Μου κίνησε το ενδιαφέρον το επάγγελμά του. Κατασκευή αναπηρικών αμαξιδίων. Το θεώρησα πολύ αλτρουϊστικό. Μα γνωρίζοντάς τον καλύτερα καταλαβαίνω πως η τεχνογνωσία του είναι εξίσου υψηλού επιπέδου με την ποιότητά του. Μέσα από τα μάτια του, κατάλαβα πως ανάπηροι δεν είναι οι άνθρωποι που κινούνται με έναν διαφορετικό τρόπο από εμάς. Μα όσοι από εμάς νιώθουμε γι’ αυτούς οίκτο ή λύπηση. Μόνο εμείς είμαστε για λύπηση. Και κυρίως η πολιτεία. Αυτή που δεν προβλέπει την πρόσβαση των ατόμων που κινούνται με αναπηρικά αμαξίδια στο μεγαλύτερο μέλος της χώρας.
Φυσικά το λιγότερο που θα μπορούσα να κάνω, ήταν να τον φιλοξενήσω στο Redletter.gr και να σας τον συστήσω. Φαίδρος Παναγόπουλος λοιπόν, όλος δικός σας

 

  1. Λοιπόν Φαίδρο, δε θα ήθελα με τίποτα να λείπεις από το Redletter.gr. Κατασκευή αναπηρικών αμαξιδίων. Μίλησε μου για την αρχή αυτού του τόσο όμορφου και χρήσιμου εγχειρήματος.

Σαν ιδέα ξεκίνησε το 2012, όταν είχα την δική μου εταιρεία εισαγωγής αμαξιδίων κι έβλεπα ότι δε μπορώ να καλύψω στο 100% τις ανάγκες των πελατών μου με τα υπάρχοντα αμαξίδια παραγωγής. Έτσι ξεκίνησα να θέλω να δημιουργήσω αμαξίδια χωρίς κατασκευαστικούς περιορισμούς. Μετά από χρόνια δοκιμών ξεκίνησε κι επίσημα με το brand 525 TailorMade Wheelchairs.

  1. Πώς αισθάνεσαι όταν ολοκληρώνεις ένα αμαξίδιο;

Είμαι ο πιο χαρούμενος άνθρωπος του κόσμου! Και δε σου κρύβω ότι δυσκολεύομαι να τα αποχωριστώ τη στιγμή της παράδοσης! Το ωραίο είναι πως αρκετές φορές που βλέπω ένα αμαξίδιο ολοκληρωμένο ρωτώ τον εαυτό μου: ρε φίλε, εμείς το φτιάξαμε αυτό; Κι αυτό συμβαίνει γιατί είμαι παρών σε όλη τη διαδικασία και δεν καταλαβαίνω τη διαφορά τη στιγμή που δημιουργείται. Μόλις όμως βγει από τη βαφή και συναρμολογηθεί τότε εντυπωσιάζομαι, κάθε φορά!

  1. Το κάθε ένα είναι ξεχωριστό βασισμένο στις ανάγκες του καθενός; Ή υπάρχει κοινή γραμμή;

Η μοναδική κοινή γραμμή είναι ότι έχουν ρόδες! Θέλω να πω ότι δεν υπάρχει κοινή γραμμή, τα περισσότερα αμαξίδια είναι διαφορετικά σχετικά με το σχέδιο. Σε ό,τι έχει να κάνει με τις διαστάσεις είναι όλα διαφορετικά, όπως είναι και τα σώματα μας άλλωστε. Μπορεί να ακούγεται παράξενο αλλά οι πιθανοί συνδυασμοί είναι άπειροι, άρα καταλαβαίνουμε ότι η πιθανότητα να υπάρξει αμαξίδιο ίδιο με ένα άλλο είναι πολύ μικρή. Αυτό συμβαίνει γιατί οι επιλογές στις μετρήσεις στην παραγωγή μας είναι χωρίς περιορισμό, χωρίς δηλαδή στάνταρ καλούπια που παράγουν στανταρ αμαξίδια. Κάθε ένα είναι διαφορετικό.

    4.Τι βλέπεις στα μάτια των “πελατών” την πρώτη στιγμή που δοκιμάζουν το νέο τους απόκτημα;

Βλέπω ενθουσιασμό κυρίως από έμπειρους χρήστες οι οποίοι έχουν ένα σημείο αναφοράς και καταλαβαίνουν την διαφορά μεταξύ του προηγούμενου με το νέο. Και βλέπω πολλή χαρά κυρίως στα παιδιά γιατί τα παιδιά δεν φιλτράρουν τόσο την έκφραση των συναισθημάτων όπως οι μεγαλύτεροι και τη στιγμή που κάθονται στο νέο τους αμαξίδιο λάμπει ο τόπος από την χαρά στα μάτια τους!

  1. Λογικά μοιράζεσαι πολλές ιστορίες ανθρώπων, που χρησιμοποιούν το αναπηρικό αμαξίδιο. Νιώθεις ότι θες να μοιραστείς μαζί μας μια ιστορία που δε θα ξεχάσεις ποτέ;

Ευκαιρία εδώ να μιλήσουμε για κάτι το οποίο δεν το ξέρει πολύς κόσμος. Κάθε φορά που κάποιος έρχεται στην 525 για αμαξίδια ακούω πάντα την ιστορία τους. Όχι γιατί είμαι περίεργος αλλά γιατί ακούγοντας τον καθένα να μιλάει γι΄ αυτό αντλώ πολύτιμες πληροφορίες σχετικά με το setup του αμαξιδίου. Μπορεί να ακούγεται παράξενο αλλά παίζει πολύ μεγάλο ρόλο κι οι πληροφορίες που λαμβάνω με βοηθούν στο να καταλάβω τον χαρακτήρα του, στοιχείο σημαντικό για την κατασκευή του αμαξιδίου. Οπότε ναι, έχω ακούσει πολλές προσωπικές ιστορίες. Νομίζω η ιστορία του μικρού Άγγελου και της οικογενείας του θα είναι για πάντα μέσα μου και για συναισθηματικούς λόγους σε σχέση με τον ίδιο και την οικογένεια του αλλά και για κατασκευαστικούς λόγους καθώς στον Άγγελο κατασκευάστηκε το μικρότερο αμαξίδιο αυτόνομης κύλισης που έχει φτιαχτεί ποτέ και το οποίο έχει την εξής παγκόσμια πρωτοτυπία: θα μπορεί να μεγαλώνει μαζί με τον Άγγελο, να προσαρμόζεται κάθε φορά στην ανάπτυξη του.

  1. Τι δυσκολίες έχει αυτό το επάγγελμα; Θα το άλλαζες για κάτι πιο σίγουρο;

Το επάγγελμά μου το λατρεύω και να σου πω δεν το θεωρώ ακριβώς σα δουλειά. Δεν μπορώ να στο εξηγήσω κάπως καλύτερα αλλά δε νιώθω ότι δουλεύω. Κουράζομαι σωματικά, ειδικά όταν για κάποιο διάστημα δούλευα 18-19 ώρες, αλλά πνευματικά καθόλου και αυτό νομίζω είναι το δύσκολο όταν συμβαίνει. Κάνω μια δουλειά την οποία δεν είχα φανταστεί ότι υπάρχει αλλά ήμουν τυχερός να την γνωρίσω και να ερωτευτώ μαζί της. Ένας πολύ καλός μου φίλος είχε πει ότι είναι σαν να έχω σχέση με τη δουλειά μου, ότι δηλαδή μιλάω και σκέφτομαι συνέχεια αυτήν.
Σχετικά με τις δυσκολίες σαφώς και υπάρχουν και είναι ίδιες για όλους, όποτε δεν μπορώ να παραπονεθώ, απλά κάνω υπομονή για τις καλύτερες ήμερες που θα έρθουν.

  1. Τι έχεις να πεις σε ανθρώπους, που βρίσκονται ή θα βρεθούν στη θέση των ατόμων που θα χρήζουν τη στήριξη ενός αναπηρικού αμαξιδίου;

Για πολλούς το αμαξίδιο φαντάζει σαν κάτι δυστυχές αλλά νομίζω πως είναι απλά η λύση σε μία δεδομένη κατάσταση. Αυτό που θέλω να πω είναι πως το αμαξίδιο αποκαθιστά την κίνηση των ποδιών και μόνο. Το γεγονός ότι χρησιμοποιώντας αμαξίδιο μπορεί να βιώσει κάποιος δυσκολίες δεν ευθύνεται για αυτό ούτε η βλάβη του καθενός ούτε το αμαξίδιο. Φταίει ο κοινωνικός αποκλεισμός-περιορισμός ο οποίος επιβάλλεται στα ανάπηρα άτομα από την κοινωνία, είτε πρακτικά, με την απουσία προσβασιμότητας στο 99% των χωρών είτε σε επίπεδο αντίληψης, σχετικά με τα ανάπηρα άτομα. Πολλοί νομίζουν πως η ΄΄ένδειξη συμπόνοιας΄΄ είναι εντάξει κι αποδεκτή από τους αναπήρους. Αντίθετα αυτή μόνο προσβάλει κι υποτιμά αυτά τα άτομα. Δε χρειάζεται να είσαι ΄΄ευαίσθητος΄΄ για να συμπεριλάβεις όλους τους ανθρώπους πχ. σε μια θεατρική παράσταση, χρειαζεται απλά να είσαι άνθρωπος με σεβασμό προς τον συνάνθρωπο, χωρίς ταμπέλες και προσδιορισμούς. Αυτό λοιπόν που θα προέτρεπα κάποιον ο οποίος είναι νέος χρήστης αμαξιδίου είναι να συνεχίσει την ζωή του όπως θα έκανε και πριν και ότι ίσως χρειαστεί να αλλάξει τον τρόπο που έκανε κάποια πράγματα. Το αμαξίδιο είναι ένας διαφορετικός τρόπος κίνησης και μόνο.

  1. Ποιες είναι οι ευχές σου για το νέο έτος;

Να αγαπάμε τους συνανθρώπους μας και να είμαστε χαρούμενοι ή τουλάχιστον να το επιδιώκουμε!

Εγώ προσωπικά θα σε ευχαριστήσω για όσα μας έμαθες. Θα σου ευχηθώ να συνενίσεις να κάνεις αυτό που αγαπάς μέχρι να βαθιά σου γεράματα και να σε γεμίζει πάντα το ίδιο. Εμείς νοητά κι εμπράκτως όποτε είναι δυνατόν θα είμαστε δίπλα σου να σε παρακολουθούμε και να νιώθουμε περήφανοι.

Δέσποινα Πολυχρονιάδη
Depypoli@gmail.com
Info@redletter.gr
Fb: Despoina Polichroniadi
Fb page: Redletter.gr

  •  
  •  
  •  
  •  

Σχετικα αρθρα: