ΤΗΛΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ: ΜΙΑ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

ΤΗΛΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ: ΜΙΑ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

Ήρθε η στιγμή που ανακοινώθηκε το νέο lockdown ολόκληρης της χώρας λόγω της εξάπλωσης του κορωνοϊού από την 7η Νοεμβρίου 2020, το οποίο συμπεριελάμβανε και το κλείσιμο όλων των εκπαιδευτικών βαθμίδων. Η επόμενη σκέψη που έκανα μετά από αυτό ήταν ότι θα βιώσω και θα γίνω κομμάτι της γνωστής πλέον τηλεργασίας. Από την 7η Νοεμβρίου θα ξεκινούσαν τα τηλεμαθήματα μέσω ειδικής πλατφόρμας και όλα πλέον θα ήταν εικονικά, χωρίς καμία φυσική παρουσία: από την παράδοση μαθημάτων ως και τη βαθμολογία των παιδιών. Παρότι αυτή η νέα πραγματικότητα ήταν κάτι άγνωστο για μένα, ήλπιζα ότι όλα θα πάνε καλά και από τεχνικής και από εκπαιδευτικής άποψης.

Από την 7η Νοεμβρίου ξεκίνησαν τα τηλεμαθήματα. Όλοι μας, εκπαιδευτικοί και μαθητές, ήμασταν καθισμένοι μπροστά στα λάπτοπ, τα τάμπλετ ή και τα κινητά μας και με ακουστικά και μικρόφωνα γινόταν η παράδοση και η εξέταση των μαθημάτων. Η παράδοση της νέας ύλης γινόταν με τη βοήθεια του share screen (κοινοποίηση οθόνης) ώστε οι μαθητές να βλέπουν τις ασκήσεις και τις σελίδες των βιβλίων από τα οποία παραδίδουμε είτε και με το πρόγραμμα της Ζωγραφικής προκειμένου να εκτελούμε μαθηματικές πράξεις. Η ανάθεση και η διόρθωση των εργασιών γινόταν αποκλειστικά μέσω της πλατφόρμας ή μέσω ηλεκτρονικών μηνυμάτων. Η διατήρηση της ησυχίας και της τάξης δεν γινόταν με τις φράσεις «Ησυχία!», «Μη μιλάτε!», οι οποίες εκφράζονται με παραπάνω ένταση από αυτή της κανονικής μας ομιλίας, αλλά πατώντας ένα κουμπί που απλά έκλεινε τα μικρόφωνα των μαθητών. Δεν έλειψαν φυσικά και τα τεχνικά ζητήματα καθώς η είσοδος πολλών μαθητών σε μία πλατφόρμα προκαλεί υπερφόρτωση του συστήματος, οπότε και έπεφτε η πλατφόρμα. Σε γενικές γραμμές μαθητές και δάσκαλοι συνήθισαν και προσαρμόστηκαν στη νέα πραγματικότητα και με μεγάλη μου έκπληξη συνειδητοποίησα ότι και η ύλη προχωρούσε κανονικά όπως ήταν προγραμματισμένη και τα παιδιά κατανοούσαν πλήρως αυτά που διδάσκονταν.

Βέβαια αυτή η νέα πραγματικότητα που δημιουργήθηκε λόγω του κορωνοϊού έχει και κάποιες αρνητικές επιπτώσεις, ιδίως για τα παιδιά. Όλο αυτό το διάστημα τα παιδιά ήταν κλεισμένα στο σπίτι και μπροστά από ηλεκτρονικές οθόνες. Μόνο μέσα από αυτές μπορούσαν να δουν τους φίλους και τις φίλες τους και να πουν τα νέα τους ή να κανονίσουν το πότε θα συνδεθούν να παίξουν ομαδικά ηλεκτρονικά παιχνίδια. Για πάνω από ένα μήνα χάθηκε η κοινωνική ζωή των παιδιών με φυσική παρουσία, το παιχνίδι, η άμεση αλληλεπίδραση. Η πολύωρη παραμονή των παιδιών μπροστά σε μία οθόνη για την παρακολούθηση των μαθημάτων του σχολείου ή του φροντιστηρίου τα κούραζε, τα έκανε να βαριούνται και να επιζητούν λίγες στιγμές χαλάρωσης μακρυά από αυτή. Αυτή η ανάγκη των παιδιών φάνηκε όταν διοργανώσαμε να μαγειρέψουμε ηλεκτρονικά ένα χριστουγεννιάτικο γλυκό, ο καθένας στη δική του κουζίνα και με τη βοήθεια μαμάδων και γιαγιάδων. Ήταν τόσο χαρούμενα και γεμάτα προσμονή για το πότε θα ιδωθούμε ξανά από κοντά.

Όμως το 2021 μας έκανε ως δώρο το άνοιγμα το σχολείων το οποίο σημαίνει ότι τα προαύλια θα γεμίσουν με παιδικές φωνές και χαμόγελα. Τα παιδιά θα απομακρυνθούν από τις οθόνες των υπολογιστών και των τάμπλετ και θα επιστρέψουν στη φυσική πραγματικότητα η οποία είναι αναγκαία ειδικά για αυτά. Αυτό που με φοβίζει είναι ότι ίσως χρειαστεί ξανά να επιδοθούμε στη νέα πραγματικότητα έως ότου πραγματοποιηθούν όλοι οι εμβολιασμοί και ο ιός αρχίζει να αποδυναμώνεται από τον άνθρωπο. Αν συμβεί αυτό, εύχομαι να είναι για τελευταία φορά για χάρη των μικρών μας φίλων.

Κωνσταντίνα Γάτου
Fb: Kwnstantina Gatou
Fb page: Redletter.gr

  •  
  •  
  •  
  •  

Σχετικα αρθρα: