ΤΟ ΡΗΜΑ ΒΟΗΘΩ, ΣΤΗΝ ΚΟΥΖΙΝΑ

ΤΟ ΡΗΜΑ ΒΟΗΘΩ, ΣΤΗΝ ΚΟΥΖΙΝΑ
Μετά το ρήμα αγαπώ, το ρήμα βοηθώ, είναι το πιο όμορφο στον κόσμο…!

Αναζητώντας στο διαδίκτυο νέες και εξελιγμένες συνταγές, κόλλησα σε ένα κείμενο και στην φωτογραφία που είχε δύο μάγειρες να κρατάνε μια σκάλα, στην μέση αυτής, ένας ακόμα και στο ψηλότερο σκαλί ακόμα ένας. Το πρώτο πράγμα λοιπόν που σκέφτηκα, είναι η αναρρίχηση ενός μάγειρα στην κορυφή, με πόνο και ιδρώτα. Άλλες φορές με την βοήθεια των συναδέρφων του και άλλες όχι. Όπως και να έχει το επάγγελμα μας, βάλλεται από παντού. Παλεύουμε με τις φωτιές και αυτή η ίδια η φωτιά ταΐζει εμάς και τις φαμίλιες μας.
Ετοιμαζόμαστε να μπούμε σε μια νέα εποχή για το επάγγελμα μας. ΆΓΝΩΣΤΗ για εμάς και άλλο τόσο για τους εργοδότες μας. Σα μάγειρες, ψάχναμε συνταγές, γεύσεις, εκπλήξεις για τον ουρανίσκο του πελάτη μας και τώρα αντί αυτών, θα ψάχνουμε πως να επιβιώσει η πιο δυνατή επιχείρηση της Ελλάδος, «Ο τουρισμός». Ξέρω ότι θα βρούμε τον τρόπο και ξέρω πολύ καλά ότι μας βοηθάει ο ίδιος ο τόπος μας. Η γεωγραφική του θέση, ο παντοδύναμος ήλιος και εννοείται η γεύσεις μας και τα εύφορα εδάφη με τους καρπούς που μας δίνουν. Είναι η ευκαιρία μας φέτος, να αποδείξουμε μέσα σε αυτή την τσεκουρωμένη σεζόν, όσο και αν κρατήσει αυτή, ότι η κουζίνα μας είναι τόσο δυνατή, όσο και το σύστημα υγείας, που μας έβαλε τα γυαλιά, άσχετα που τόσα χρόνια (όλοι μας) του ρίχναμε λάσπη.

Κυρίες και κύριοι, η ζωή μας και το μεροκάματο μας, δεν είναι μια τηλεοπτική εκπομπή με λίγο μαγείρεμα και μπόλικη ίντριγκα. Η μαγειρική για εμάς, είναι η ίδια μας η ζωή. Σταματήστε να κρίνεται τους παίχτες του μαγειρικού τηλεπαιχνιδιού και γίνεται παίχτες στο πιο ωραίο μέρος του κόσμου. Την Ελλάδα και τις γεύσεις της!
Εδώ λοιπόν έρχεται και κολλάει απόλυτα το «Μετά το ρήμα αγαπώ, το ρήμα βοηθώ, είναι το πιο όμορφο στον κόσμο». Δεν φτάνει μόνο η αγάπη για την μαγειρική, πρέπει να βοηθήσουμε κιόλας τον ίδιο μας τον τόπο, τους παραγωγούς μας. Η εμπειρία μου στις κουζίνες, μου απέδειξε ότι η πρώτη ύλη, είναι η αρχή και το τέλος. Τι έχει λοιπόν να ζηλέψει η εγχώρια, η δικιά μας πρώτη ύλη από τις άλλες; Απολύτως τίποτα! Μα, θα μου πείτε, είναι πιο ακριβά. Ναι είναι, αλλά αν η τομάτα που τρως, μυρίζει τομάτα όπως αυτή που μύριζε όταν την έτρωγες στο χωριό, αν το κρασί που πίνεις σε στέλνει σε ένα αστραπιαίο ταξίδι στο κελάρι του παππού, τότε δεν θα σκεφτείς καν την διαφορά της τιμής. Μη ξεχνάμε ποτέ την εξίσωση Ποιότητα-Τιμή. Η οικονομική κρίση μας έκανε ένα καλό και αυτό είναι να επιλέγουμε σωστά, άσχετα την διαφορά της τιμής που παίζει σε cents. Οι δάσκαλοι μου στις κουζίνες, με μάθανε να θυσιάζω τα υλικά, μα ποτέ την γεύση. Αυτά τα δύο έρχονται σε σύγκρουση και όλο αυτό σε οδηγεί σε μονόδρομο. Αυτόν της ποιότητας! Νομίζω ήρθε ο καιρός να μάθουμε ότι ξοδεύοντας λίγα cents παραπάνω, κερδίζουμε όλοι μας…. από τον παραγωγό μέχρι εμάς!

Σταύρος Ζεάκης
zeakisstavrosm@yahoo.gr
Fb: Σταύρος Ζεάκης

  •  
  •  
  •  
  •